W pułtuskim więzieniu osadzano znanych Polaków

Więzienie w Pułtusku znajdowało się w dawnym klasztorze reformatów przy ul. Daszyńskiego 3 – obecnie mamy tu Hospicjum Caritas Diecezji Płockiej.

W archiwach można odnaleźć informacje, że w 1952 roku było to Więzienie III klasy. Następnie zostało zamienione na Więzienie Karno-Śledcze III klasy w Pułtusku, aby pod koniec lat 70. zostać Aresztem Śledczym.

10 października 1990 r. znosi się Areszt Śledczy w Pułtusku. Oddział Zewnętrzny w Popowie podporządkowuje się Aresztowi Śledczemu w Warszawie-Białołęce. Zniesienie AŚ w Pułtusku podyktowane było koniecznością przekazania obiektów tej jednostki do dyspozycji władz Miasta Pułtuska, które były wówczas prawnym właścicielem nieruchomości i zażądały ich zwrotu - szukajwarchiwach.gov.pl

W 2012 roku nasze więzienie odwiedził ówczesny Prezydent RP Bronisław Komorowski. Prezydent znalazł się w więzieniu po manifestacji 11 listopada 1979 roku (w tamtych latach obchodzenie Święta Niepodległości tak się właśnie z reguły kończyło). Osadzono go wiosną 1980 roku.

Ale współczesny nam Prezydent, nie jest jedynym znanym Polakiem, który „siedział” w Pułtusku.

Taki los spotkał też… Ignacego Daszyńskiego.

Ignacy Daszyński urodził się 26 października 1866 r. w Zbarażu na Podolu w rodzinie urzędniczej. Już w wieku 20 lat rozpoczął działalność konspiracyjną i patriotyczną oraz socjalistyczną.

Wiosną 1889 r., będąc w ciężkiej sytuacji finansowej, podjął pracę jako guwerner w jednym z dworów w Łomżyńskiem, na terenie zaboru rosyjskiego.

Tam też w nocy z 2 na 3 maja 1889 r. został aresztowany przez rosyjskich żandarmów i przewieziony do Pułtuska.

Działania władz rosyjskich wynikały z pomyłki polegającej na tym, iż były one przekonane, że zatrzymały nie Ignacego, a Feliksa Daszyńskiego, podejrzewanego o kontakty z rewolucyjnymi terrorystami.

Po półrocznym pobycie w naszym więzieniu i ustaleniu jego prawdziwej tożsamości przekazany został władzom austriackim.

W swojej dalszej działalności był m.in. Marszałkiem już niepodległego Sejmu, a w 1918 roku Józef Piłsudskie powierzył mu funkcję premiera z nieudaną misją stworzenia rządu.