Tragiczna rocznica związana z ziemią pułtuską

Historia Męczenników Przasnyskich ma bezpośredni związek z powiatem pułtuskim. O. Józef Rosiński urodził się 6 kwietnia 1910 roku w Obrytem i tego samego dnia został ochrzczony. W zgromadzeniu pasjonistów znany był jako o. Józef od Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Przyszły kapłan kształcił się między innymi w Przasnyszu oraz w Rzymie, gdzie studiował teologię w międzynarodowej wspólnocie zakonnej na Monte Celio. Śluby wieczyste złożył 15 września 1934 roku, a święcenia kapłańskie otrzymał 10 czerwca 1936 roku. Po powrocie do Polski pracował przede wszystkim jako spowiednik.

We wrześniu wrócił do rodzinnego Obrytego

Po rozpoczęciu II wojny światowej o. Józef nie opuścił kraju. We wrześniu 1939 roku udał się do rodzinnego Obrytego, gdzie pomagał starszemu proboszczowi w pracy duszpasterskiej. Po około miesiącu został wezwany do Przasnysza, aby uczestniczyć w odbudowywaniu rozproszonej przez okupanta wspólnoty zakonnej.

Niemcy usunęli wcześniej pasjonistów z przasnyskiego klasztoru, który przeznaczyli na szpital dla swoich żołnierzy. Część zakonników znalazła schronienie przy klasztorze sióstr kapucynek. Ich względne bezpieczeństwo zakończyło się nad ranem 2 kwietnia 1941 roku.

Gestapo zabrało zakonników do KL Soldau

Gestapo aresztowało czterech ojców i trzech braci zakonnych: o. Sylwiusza Pajewskiego, o. Józefa Rosińskiego, o. Czesława Załogę, o. Wawrzyńca Bugaja, br. Leonarda Kuskowskiego, br. Antoniego Glinkę oraz br. Tadeusza Siwowskiego. Więźniowie zostali przewiezieni do niemieckiego obozu KL Soldau w Działdowie. Trafiali tam polscy księża, zakonnicy, działacze społeczni i inni więźniowie polityczni.

W tym samym miejscu więziono między innymi biskupów płockich Antoniego Juliana Nowowiejskiego i Leona Wetmańskiego. KL Soldau stał się jednym z najtragiczniejszych miejsc eksterminacji polskiego duchowieństwa. Więźniowie byli głodzeni, bici, poniżani oraz pozbawiani przedmiotów religijnych i rzeczy osobistych.

Zachowali modlitwę mimo głodu i tortur

Ze świadectw współwięźniów wynika, że pasjoniści pomimo nieludzkiego traktowania zachowywali ducha modlitwy, wzajemnie się wspierali i nie tracili nadziei. Odebrano im medaliki i brewiarze, jednak nie zdołano odebrać im wiary. O. Sylwiusz Pajewski, mimo postępującego wyczerpania, miał pełnić w obozie posługę spowiednika.

Br. Franciszek Antoni Glinka został pod koniec lipca 1941 roku brutalnie pobity przez funkcjonariuszy obozowych i zmarł wskutek odniesionych obrażeń. Pozostałych sześciu pasjonistów wywołano z obozu na początku sierpnia. Dla więźniów był to czytelny znak, że zakonników wywożono na egzekucję.

Egzekucja prawdopodobnie w Lesie Białuckim

Według ustaleń przedstawianych przez Zgromadzenie Męki Jezusa Chrystusa o. Sylwiusz Pajewski, o. Józef Rosiński, o. Czesław Załoga, o. Wawrzyniec Bugaj, br. Leonard Kuskowski i br. Tadeusz Siwowski zostali najprawdopodobniej rozstrzelani rankiem 5 sierpnia 1941 roku. Do egzekucji miało dojść w Lesie Białuckim, położonym kilka kilometrów od Działdowa. Ich ciała prawdopodobnie pogrzebano w zbiorowych mogiłach.

Niemiecka dokumentacja obozowa podawała w przypadku o. Józefa Rosińskiego, że miał on umrzeć 19 września 1941 roku wskutek obustronnego zapalenia płuc i tyfusu. Dokumenty tego rodzaju często służyły jednak okupantom do ukrywania prawdziwych okoliczności śmierci więźniów. Ale źródła zakonne wskazują, że duchowny został zamordowany wraz ze współbraćmi w Lesie Białuckim.

Zginął w wieku zaledwie 31 lat

O. Józef Rosiński miał w chwili śmierci 31 lat. Jego życie, od rodzinnego Obrytego, przez Przasnysz i studia w Rzymie, aż po obozową gehennę w Działdowie, stało się symbolem wierności kapłańskiemu i zakonnemu powołaniu. Jego historia pozostaje szczególnie ważna dla mieszkańców ziemi pułtuskiej.

Pasjonista zaliczany jest do grona Męczenników Przasnyskich. Ich losy są obecnie ponownie dokumentowane, a zgromadzenie zbiera relacje, rodzinne przekazy, fotografie, listy i świadectwa pamięci potrzebne do formalnego rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego. Zakonnicy podkreślają, że nawet pozornie niewielkie wspomnienia mogą mieć istotną wartość historyczną.

„Świadkowie Wierności”. Film przypomina ich historię

Historię zamordowanych zakonników przedstawia również film „Świadkowie Wierności – Męczennicy Przasnyscy”, opublikowany w serwisie YouTube. Materiał przypomina sylwetki pasjonistów, okoliczności ich aresztowania oraz dramatyczny pobyt w KL Soldau. Film jest kolejnym elementem przywracania pamięci o duchownych zamordowanych przez niemieckich okupantów.

85. rocznica ich śmierci jest okazją nie tylko do modlitwy, ale także do przypomnienia lokalnej historii. Jednym z jej bohaterów pozostaje o. Józef Rosiński, zakonnik urodzony w Obrytem, który nie opuścił potrzebujących w czasie wojny. Za swoją wiarę, posługę i wierność zapłacił najwyższą cenę.