Kanalizacja zewnętrzna a wewnętrzna – różnice we właściwościach rur PCV

Rury do kanalizacji wewnętrznej i zewnętrznej mogą wyglądać podobnie, ale pracują w zupełnie innych warunkach. Przewody prowadzone w budynku nie są narażone na nacisk gruntu ani obciążenia wywołane ruchem pojazdów. Instalacja znajdująca się poza domem musi natomiast wytrzymać ciężar ziemi, zmiany temperatury i okresowe oddziaływanie wód gruntowych.

Jak cechują się rury do kanalizacji wewnętrznej?

Rury przeznaczone do montażu wewnątrz budynku są najczęściej szare lub białe. Wykonuje się z nich podejścia do umywalek, zlewów, wanien i WC, a także piony oraz poziome przewody odpływowe. Aby ograniczyć odgłosy spływania wody, często stosuje się również systemy niskoszumowe o grubszej ściance lub wykonane z materiału o zwiększonej masie. Przewody wewnętrzne muszą wykazywać odporność na temperaturę odprowadzanych ścieków, zwłaszcza przy podłączeniu pralki i zmywarki. Takich rur nie należy układać w gruncie, ponieważ mają mniejszą odporność na obciążenia zewnętrzne, więc pod wpływem nacisku mogą się odkształcić.

Czym wyróżniają się rury do kanalizacji zewnętrznej?

Kanalizację zewnętrzną najczęściej wykonuje się z rur pomarańczowych. Prowadzi się je w gruncie od budynku do szamba, przydomowej oczyszczalni lub sieci kanalizacyjnej. W przeciwieństwie do przewodów wewnętrznych muszą przenosić obciążenia wywołane naciskiem ziemi i ruchem odbywającym się nad instalacją.

O odporności rury na ściskanie informuje jej sztywność obwodowa, oznaczana symbolem SN. Im wyższa wartość, tym większa odporność przewodu na odkształcenie. Dobór klasy SN zależy między innymi od głębokości ułożenia, rodzaju gruntu oraz tego, czy instalacja przebiega pod trawnikiem, podjazdem lub drogą. Każdy odcinek kanalizacji powinien być wykonany z elementów o właściwym przeznaczeniu. Przykładowe rury do kanalizacji wewnętrznej i zewnętrznej znajdują się na stronie https://www.ogrzewanie-pex.pl/c/systemy-instalacyjne/instalacje-kanalizacyjne/rury-kanalizacyjne/.

1. Trwałość kanalizacji ułożonej w gruncie

Nawet rura o wysokiej sztywności obwodowej może ulec uszkodzeniu, jeżeli zostanie ułożona na źle przygotowanym podłożu. Dno wykopu powinno być równe, a podsypka pozbawiona ostrych kamieni. Rura musi mieć podparcie na całej długości i zachowywać wymagany spadek. Obsypkę wykonuje się warstwami i ostrożnie zagęszcza po obu stronach przewodu. Niewłaściwe zagęszczenie może prowadzić do późniejszego osiadania gruntu, natomiast zrzucenie ciężkiej ziemi bezpośrednio na rurę skutkuje jej przesunięciem lub pęknięciem. Istotne są również szczelne połączenia kielichowe i prawidłowo ułożone uszczelki.

Dlaczego instalacje w budynku trzeba planować kompleksowo?

Przebieg kanalizacji warto ustalić przed wykonaniem podłóg, przepustów i bruzd. Na tym samym etapie planuje się ogrzewanie podłogowe i system PEX oraz miejsca, w których zostaną poprowadzone poszczególne obwody i rury PEX. Pozwala to uniknąć kolizji przewodów i zachować dostęp do pionów, rewizji, czy też takich elementów jak rozdzielnice.

Elementy potrzebne do wykonania różnych instalacji sanitarnych można znaleźć na stronie https://www.ogrzewanie-pex.pl/. W przypadku kanalizacji najważniejsze pozostaje rozróżnienie warunków pracy rur: wewnątrz liczą się odporność na temperaturę i akustyka, natomiast w gruncie przede wszystkim sztywność obwodowa i odporność na obciążenia.