W Świerczach znajduje się obiekt znany jako SLR Świercze (Stacja Linii Radiowych), należący do firmy Emitel. To jeden z tych punktów w krajobrazie, które wszyscy kojarzą, nawet jeśli nikt nie pamięta, kiedy ostatnio patrzył w górę. W ostatnich miesiącach wokół wieży narosły emocje, bo sprawa dotyczy nie tylko techniki, ale też lokalnej tożsamości.

Historia: beton z 1972 roku zastąpił stalową konstrukcję z 1942 r.

Obecna betonowa wieża została oddana do użytku w 1972 roku. Zastąpiła wcześniejszą, stalową konstrukcję z 1942 r., czyli z czasów II wojny światowej. Przez dekady była ważnym elementem infrastruktury radiokomunikacyjnej i dosłownie górowała nad okolicą. Dla części mieszkańców to po prostu „wieża”, dla innych punkt orientacyjny i symbol, który trudno ot tak wymazać z mapy.

Nowy maszt już stoi. Emitel przeniósł technologię

Firma Emitel zdecydowała o unowocześnieniu infrastruktury i wybudowaniu nowego masztu kratownicowego o wysokości 51 metrów. Jego wygląd ma nawiązywać do pierwszej konstrukcji z lat 40. XX wieku. Jednocześnie technologia i urządzenia zostały przeniesione na nowy obiekt, co sprawiło, że utrzymywanie starej betonowej wieży zaczęto traktować jako koszt bez uzasadnienia. Właśnie dlatego wcześniej pojawiały się zapowiedzi rozbiórki.

Rozbiórka miała być w 2024. Teraz jest „stop” przez umowę z inwestorem

Zgodnie z wcześniejszymi planami stara betonowa wieża z lat 70. miała zostać rozebrana w 3. lub 4. kwartale 2024 roku. Uzasadnienie było proste: ekonomia i przeniesienie funkcji na nowy maszt. Teraz sytuacja się zmienia, bo pojawiła się informacja, że podpisano umowę przedwstępną zakupu nieruchomości, na której znajduje się wieża.Inwestor ma planować stopniowe przekształcanie terenu w atrakcyjne miejsce.

Mieszkańcy chcieli ratować wieżę. Były petycje i propozycje nowych funkcji

Wieża stała się lokalnym symbolem, dlatego mieszkańcy i część środowisk naciskali, by ją ocalić. W tej sprawie pojawiały się petycje i rozmowy o przejęciu obiektu przez gminę, a wątek wracał również w ostatnim czasie.

Jednocześnie w przestrzeni publicznej przewijały się pomysły na nowe funkcje rekreacyjno-kulturalne, jeśli udałoby się zatrzymać rozbiórkę. Najczęściej wskazywano punkt widokowy, ściankę wspinaczkową oraz małą gastronomię lub salę wystawową. Teraz, przy scenariuszu „prywatnego inwestora”, te pomysły mogą wrócić w innej formie, już bez obciążania budżetu gminy.