Szanowni Państwo,

czytając podsumowanie Pułtuskiego Dnia Ziemi - zamieszczone na stronie naszego Urzędu Miejskiego,, trudno oprzeć się wrażeniu, że przedstawiony „sukces” ma drugie, znacznie mniej wygodne oblicze.

10,22 tony zebranych odpadów rzeczywiście robi wrażenie – ale nie w sposób, który powinien nas napawać dumą. To nie wiatr rozrzucił te śmieci po ulicach, terenach zielonych i miejscach rekreacyjnych. To my, mieszkańcy, przez własną bezmyślność i brak odpowiedzialności, doprowadziliśmy do sytuacji, w której trzeba organizować masowe akcje sprzątania, by przywrócić elementarny porządek.

Próba przedstawienia tego wyniku wyłącznie jako powodu do zadowolenia jest co najmniej niepełna. Każdy kilogram zebranych odpadów to dowód na to, że wcześniej ktoś uznał, że może wyrzucić butelkę, puszkę czy opakowanie gdziekolwiek – byle nie do kosza.

Szczególnie niepokojący jest udział dzieci w tej akcji. O ile budowanie świadomości ekologicznej jest niezwykle ważne, o tyle trudno zaakceptować sytuację, w której najmłodsi muszą sprzątać po dorosłych. Dzieci zbierające butelki po piwie i alkoholu to nie jest obraz, który powinien ilustrować „imponujący wynik wspólnej akcji”, lecz raczej sygnał poważnego problemu wychowawczego i społecznego.

Jeżeli chcemy mówić o realnej trosce o środowisko, powinniśmy zacząć od uczciwego nazwania rzeczy po imieniu. Problemem nie jest brak akcji sprzątania, lecz brak odpowiedzialności na co dzień. Jednorazowe wydarzenia, nawet dobrze zorganizowane, nie zastąpią codziennej kultury dbania o wspólną przestrzeń.

Zamiast więc skupiać się wyłącznie na liczbach i gratulacjach, warto postawić sobie trudniejsze pytanie: dlaczego w ogóle było co sprzątać w takiej skali?

Z poważaniem

::news{"type":"see-also","item":"37094"}