Szanowna Redakcjo,

piszę do Państwa jako emerytowana nauczycielka, która z bliska obserwowała wprowadzanie kolejnych reform edukacyjnych, w tym tej z 1999 roku, kiedy to ekologia miała – jak to pięknie ujęto – „przenikać” wszystkie przedmioty. Pomysł szczytny, ambitny i… najwyraźniej równie skuteczny, co podlewanie kwiatów raz do roku.

Minęło już ponad ćwierć wieku. Uczniowie, którzy jako pierwsi zetknęli się z tą nowoczesną edukacją ekologiczną, mają dziś ponad 30 lat. Wielu z nich wychowuje własne dzieci, które z kolei również uczą się o segregacji śmieci, zmianach klimatu i odpowiedzialności za środowisko. Można by więc oczekiwać, że efekty tej długofalowej edukacji będą widoczne gołym okiem.

Niestety – wystarczy krótki spacer do pobliskiego lasu, aby przekonać się, że rzeczywistość brutalnie rozmija się z teorią. Śmieci zalegają tam równie obficie, jak przed laty. Plastikowe butelki, puszki, opakowania – wszystko to zdaje się mieć większą trwałość niż szkolne lekcje o ekologii.

Oczywiście, młodzież potrafi dziś pięknie opowiedzieć o efekcie cieplarnianym, odnawialnych źródłach energii czy bioróżnorodności. Problem w tym, że wiedza ta rzadko przekłada się na codzienne nawyki. A przecież to właśnie one miały być celem całego systemu.

Z perspektywy nauczyciela mogę powiedzieć jedno: przez lata dokładaliśmy kolejne treści, projekty, akcje i programy, ale gdzieś po drodze zabrakło skuteczności. Być może zbyt wiele liczyliśmy na teorię, a zbyt mało na realne kształtowanie postaw.

Pozwolę sobie na odrobinę gorzkiego humoru: jeśli efekty edukacji ekologicznej wyglądają tak, jak wyglądają, to zaczynam się poważnie obawiać o skutki inne „nowoczesnej” edukacji seksualnej w szkołach. Bo jeśli miałyby być równie skuteczne… to przyszłość rysuje się co najmniej niepokojąco.

Nie piszę tego z przekory ani zniechęcenia, lecz z troski. Edukacja ma sens tylko wtedy, gdy przynosi realne zmiany w zachowaniu ludzi. W przeciwnym razie pozostaje jedynie dobrze brzmiącą teorią, którą – jak widać – bardzo łatwo wyrzucić do lasu razem z plastikową butelką.

Z poważaniem
Emerytowana nauczycielka